Roommate Yaoi Fiction 68 [@ DekD] NC. Ch.28 by The ZT.

posted on 19 Jun 2010 14:27 by zt-tarniize

ต่อจาก < http://writer.dek-d.com/sweetiie-zatarn/writer/viewlongc.php?id=597249&chapter=36

 

ไม่ชอบอย่าคลุมดำ !!!!!

 

 

The Zt.


ร่างเล็กกระเด็นไปชิดกับกับผนังห้องน้ำ โดยที่คนตัวสูงรีบเบียดตัวเข้ามาชิด จนใบหน้าห่างกันแค่คืบ แววตาอันเย้ายวนของร่างสูงจ้องมาที่คนตัวเล็ก จนเค้าต้องเบือนหน้าหนี

"ออกไปนะพี่โตโน่ ปล่อย ปล่อย ริทเกลียดพี่ ริทขยะแขยงพี่ ปล่อยริท ปล่อยริทออกไป ปล่อย " คนตัวเล็กพยายามบิดฝืนตัวให้ออกจากอ้อมกอดของตัวใหญ่ แต่ก็รู้ ไม่เป็นประโยชน์

"พี่จะยังไม่ปล่อยริทหรอกนะครับ จนกว่าริทน่ะ จะยอมให้อภัยพี่ แล้วก็สัญญากับพี่ ว่าตัวเล็กของพี่ จะไม่ไปยุ่งย่ามกับผู้ชายผู้หญิงคนอื่น ไปทำตัวน่ารักใส่ผู้ชายคนไหนอีก .. ริทจะต้องมีพี่ และเป็นของพี่แค่คนเดียว.. " ริมฝีปากบางเฉียบเลื่อนมาละเลียดที่ข้างๆใบหู ทำเอาสั่นสะท้านไปหมด

"พี่โตโน่ สุดท้ายพี่มันก็ไม่เลิกจริงๆ คนเห็นแก่ตัว ปากก็บอกจะให้ริทให้อภัยๆ แต่ดูสิ เอาแต่ได้แบบนี้ พี่โตโน่พี่ไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามริททำอะไรแล้วก็ไปยุ่งกับใครด้วย มันเป็นสิทธิ์ของริท !! ริทไม่เชื่อฟังคำสั่งอะไรพี่หรอกนะพี่โตโน่ ริทไม่ใช่ทาสของพี่ ริทจะทำอะไร ริทก็จะทำ ริทไม่สน !"

คนตัวเล็กเถียงเสียงแข็งคอเป็นเอ็น แม้ร่างสูงจะใช้คำพูดที่ดูเป็นคำสั่งดูเผด็จการไปบ้าง แต่ดูว่าคนตัวเล็กจะไม่เข้าใจเลย ว่าทั้งหมดน่ะ มันเพราะรัก เพราะหวง ดื้อ ดื้อจริงๆ ความดื้อของคนตัวเล็กทำให้ร่างสูงหมดความอดทนอีกครั้ง !

"นายนี่มันดื้อจริงๆนะริท ทำไมพี่จะไม่มีสิทธิ์ล่ะริท ก็สิทธิ์ที่พี่เป็นผัวริทไง ชัดเจนพอมั๊ย! มันยังไม่พออีกรึไง " ภาคินตะคอกคนตัวเล็ก เรืองฤทธิ์จ้องใบหน้าของคนที่รักแล้วน้ำตาก็ไหลลงมาอีก คำพูดทุกคำช่างสรรหามาได้เชือดเฉือนหัวใจและตอกย้ำให้เจ็บแสบเสียจริงๆ

"เลว.." คนตัวเล็กสบถออกมาทั้งน้ำตา "ที่พี่ทำน่ะมันเลวที่สุด .. อย่าคิดเลยว่าสิ่งที่พี่ทำน่ะมันจะเอามาผูกมัดริทได้ !" คนตัวเล็กกัดฟันพูดแขนเล็กเอื้อมไปบิดฝักบัวที่อยู่บนหัวจนร่างกายของทั้งคู่เปียกชุ่มโชก มือเล็กพยายามที่จะขัดถูผิวบางของตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยจารึกของคนตรงหน้าออก

"หึ ริท นายคิดว่านายฉลาดแล้วงั้นสิ เด็กน้อย คิดว่าของแบบนี้มันจะลบกันออกรึไง ต่อให้ลบเจือจางไปอ่ะนะ พี่ก็จะคอยย้ำ ย้ำมันเดี๋ยวนี้แหละ ว่านายเป็นของพี่ ใครมาหน้าด้านกล้ายุ่งกับเมียพี่ก็ลองดู !คนชั่วๆคนนี้แหละ คือผัวของนาย คือเจ้าของนาย ! " คนตัวสูงกดตัวเองลงชิดคนตัวเล็กที่แนบติดกำแพงอีกครั้ง มือหยาบบีบคางเล็กให้หันมาประจัญหน้ากับเค้า ไม่รอช้าก้มหน้าลงให้ริมฝีปากของตนประกบกับเรียวริมฝีปากเล็กทันที ลี้นหนาร้อนชอนไชกวาดความหอมหวานระอุในโพรงปากของคนตัวเล็กอย่างไม่ปรานี ก็ทั้งหอมทั้งหวานฉ่ำไม่รู้ลืมแบบนี้ไงเล่า เค้าถึงได้กลัวนักหนาว่ามันจะตกเป็นของคนอื่น ..

"อื้อออ อื้มม.." เสียงในลำคอของคนตัวเล็กยังคงประท้วงเป็นระยะ ยิ่งเปล่งมากเท่าไหร่ ก็ดูจะยิ่งเหมือนคนตัวสูงดูดกลืนหายหมด ..

คนตัวเล็กพยายามจะใช้เรี่ยวแรงที่แทบไม่เหลือขัดขืน ร่างกายของเค้ามันอ่อนแอจนไม่ไหวแล้ว ขนาดเดินยังไม่ไหว นับประสาอะไรกับจะต่อสู้กับผู้ชายคนนี้ มือเล็กเล็บยาวจิกลงไปที่แผ่นหลังเปลือยเปล่าของร่างสูง จนเลือดซิบ แต่ดูว่าเค้าเหมือนจะไม่รู้สึกอะไรเลย ยังคงตั้งหน้าตั้งตาสูบความหอมหวานจากร่างกายของเขาต่อไป

สายน้ำจากฝักบัวชะล้างเลือดคาวๆออกจากแผ่นหลังของร่างสูง ชะล้างน้ำตารสเฝื่อนจากใบหน้าหวานของคนตัวเล็ก แต่ไม่อาจจะชะล้างความหวานและขมขื่นออกไปได้เลย

ร่างสูงถอนปากออกเมื่อพบว่าคนตัวเล็กหายใจไม่ออกซะแล้ว แล้วเปลี่ยนไปซุกไซร้และทำรอยซ้ำทั้งซอกคอขาวที่บัดนี้ยังคงช้ำด้วยรอยเก่าจากเมื่อคืน แม้ร่างเล็กจะบอบช้ำมากเท่าไหร่ สภาพจะดูแย่สักแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจจะลดความหอมหวลในน่าลิ้มลอง รสชาติที่ไม่รู้ลืมลงได้สักนิด

ร่างสูงเลื่อนลิ้นร้อนขึ้นมาที่ใบหู กระซิบเบาๆผ่านสายน้ำ "นายรู้ตัวมั๊ย ก็เพราะนายมันทั้งหอมทั้งหวานทั้งถึงใจพี่ขนาดนี้ไงล่ะตัวเล็ก พี่ถึงไม่มีวันยอมให้ใครได้ลิ้มลองนาย นอกจากพี่ .. "

ร่างสูงขบกัดเบาๆที่ใบหูเรียวก่อนจะเลื่อนใบหน้ากลับมาที่ซอกคอขาวเช่นเดิม มือเริ่มซุกซนป่ายปืนลูบไล้ไปทั่วร่างคนตัวเล็ก เสื้อเชี้ตที่ถูกใส่ไว้อย่างลวกๆ แถมยังเปียกน้ำซึมไปทั้งตัว ไม่ยากนักที่เพียงมือเดียวก็จะสามารถกระชากมันออกมาให้เห็นเรือนร่างขาวๆของคนตัวเล็กได้

"ปล่อย ปะ ปล่อย นะ ฮึก" คนตัวเล็กยังไม่หยุดที่จะดิ้นรน

"จะร้องทำไมอีกละตัวเล็ก หื้ม นายก็รู้นี่ว่าร้องไปมันก็ไม่รอดหรอก เก็บเสียงเอาไว้ร้องตอนที่ทนไม่ไหวดีกว่านะ หึหึ "คนตัวสูงผละพูดอย่างสะใจ มือสากเริ่มลูบไล้ไปทั่วหน้าอกขาวเนียน จนสะดุดกับติ่งไตสีชมพูสวยพอดีมือ ไม่รอช้าที่จะเล่นกับมันในทันที คนตัวเล็กทนไม่ไหว เบิกตากว้างและเผลอครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว

" อ๊าาา "อกแอ่นรับสัมผัสที่เค้นคลึงอย่างมันส์มือ

"ฮ่ะๆ สุดท้ายนายก็ต้องยอม พี่บอกแล้วว่านายจะต้องชอบและติดใจมัน .. "

"มะ ไม่ ไม่.." คนตัวเล็กรีบกลั้นเสียงครางแล้วพ่นคำพูดที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกออกมา

"โถ ยังจะฝืนอีก เก่งนักนะเรา ดื้อแบบนี้ล่ะพี่ชอบนัก ดูสิจะฝืนไปได้นานแค่ไหน" มือสากเล่นกับปุ่มนั้นแรงขึ้น อีกมือผละจากการลอคคนตัวเล็ก ที่ไม่จำเป็นแล้ว เพราะตอนนี้เค้าก็เสียวจนแทบจะยืนไม่อยู่อยู่แล้ว มือหนาเลื่อนผ่านสีข้างเนียนเอวคอดลาดผ่านหน้าท้องจนเข้าไปถึงในบอกเซอร์ของคนตัวเล็ก

มือสากลูบไล้ตรงส่วนนั้นของคนตัวเล็กโดยผ่านชั้นในของตัวเล็ก แค่นั้นก็ทำให้คนตัวเล็กกลั้นเสียงร้องไว้แทบไม่อยู่ สีหน้าทั้งเสียว ทั้งอดกลั้น มันดูเซกซี่เร้าใจคนร่างสูงอดไม่ได้ที่จะจ้องมองภาพนั้นด้วยความเสน่หา

"อ๊าาาาาาาาา" คนตัวเล็กร้องไม่เก็บเลยเมื่อมือหนาและเย็นเฉียบของร่างสูงกอบกุมส่วนนั้นเอาไว้ หมุนไปรอบๆ รูดขึ้น รูดลง ช้าๆ ราวกับยั่วให้ค่อยๆคลั่ง .. คนหน้าหล่อยังจ้องมองใบหน้าหวานที่กลั้นความเสียวซ่านอย่างมีความสุข ..

"ย่ะ อย่า พะ พอแล้ว หยะ หยุด หยุดเถอะ " คนตัวเล็กหอบแฮ่กๆ คนตัวสูงยิ้มมุมปาก "อะไรนะครับ อย่าเสียวดังสิครับ พี่ได้ยินไม่ชัดเลย อย่าหยุดงั้นเหรอ .. ? "น้ำเสียงแหบพร่าที่พูดทำเอาคนตัวเล็กหน้าแดงแปร๊ดด้วยความอับอาย พอเถอะ หยุดสักที เค้าจะทนไม่ไหวแล้วนะ .. สุดท้ายก็ไปไหนไม่รอดอยู่ดี .. แพ้ราบคาบ หลับตาปี๋รับความรู้สึกที่เพิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนสิ่งนั้นที่เค้าพยายามปลุกเร้ามันโตเต็มไม้เต็มมือของร่างสูง ความรู้สึกจะระเบิดอยู่แล้ว เสียงหวานครางแบบไม่เก็บนับครั้งไม่ถ้วน เป็นเสียงที่สะเนาะหูของร่างสูงซะจริง ..ร่างสูงจู่โจมลงที่เรียวปากเผยอสีแดงหวานนั้นอีกครั้ง โดยที่มือก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ ..

คราวนี้คนตัวเล็กรีบโอบรอบคอของเค้าเข้ามาชิดทันที ฝืนไม่ได้แล้ว มัน หยุดไม่ได้แล้ว .. ความต้องการ สิ่งที่คนตัวสูงมอบให้ ..   

"พี่โตโน่ !!"

" ไอ้โน่ !" เสียงทุบประตูห้องน้ำดังสะเทือนขัดจังหวะ เสียงเซนกับเก่งซึ่งล่วงรู้เหตุการณ์ทั้งหมดต่างวิ่งเข้ามาทั้งเคาะประตู ทั้งตะโกนให้ร่างสูงเปิดประตู เพื่อที่จะพยายามช่วยคนตัวเล็กที่ตอนนี้บอบช้ำเกินจะทานทน .. 

คนตัวสูงผละออกจากริมฝีปากสีหวานนั่นอย่างหงุดหงิดและขัดอารมณ์สุดๆ พร้อมทั้งชักมือออกด้วย คนตัวเล็กร้องส่งท้ายอีกหนึ่งครั้ง ภาคินจูบหน้าผากเป็นเชิงฝากเสียหนึ่งครั้ง ก่อนจะเดินไปเปิดประตู แต่ ...

edit @ 19 Jun 2010 17:14:46 by Zt.Tarnniize

edit @ 19 Jun 2010 17:28:55 by Zt.Tarnniize

Roommate Yaoi Fiction 68 [@ DekD] NC. Ch.27 by special Writer

posted on 19 Jun 2010 14:14 by zt-tarniize

ต่อจาก >  http://writer.dek-d.com/sweetiie-zatarn/writer/viewlongc.php?id=597249&chapter=35

ไม่ชอบอย่าคลุมดำ

Nook Talk  

เหอะ! ยั่วพี่คนเดียวไม่พอหรือไง!!!ถึงต้องไปทำมารยาใส่คนอื่นขนาดนั้น

คำพูดเหล่านั้นไม่ว่ามันจะมาจากความตั้งใจหรือแค่อารมณ์ชั่ววูบแต่มันก็ทำให้ร่างเล็กตรงหน้าถึงกับต้องเถียงออกมา

พี่โน่นั่นแหละ ว่าแต่คนอื่นเขาเคยฟังเหตุผลคนอื่นก่อนไหม ใช่สิอะไรๆเขาก็ผิดไปหมด นั่นแหละร่างเล็กเกิดอาการน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมา

ไม่ต้องฟังหรอกเหตุผลน่ะก็หลักฐานมันเห็นๆกันอยู่นี่ว่าริทห่วงมันขนาดไหนเบื่อพี่แล้วล่ะสิ จะหาคนใหม่ใช่ไหมคำพูดที่ออกมาจากปากของร่างสูงทำให้ร่างบางถึงกับหมดความอดทน ทำไม? เห็นเขาเป็นตัวอะไร!! ถึงได้คิดอะไรต่ำๆแบบนี้

เพี้ยะ!!!ร่างบางฟาดฝ่ามือลงไปสั่งสอนผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของเขาอย่างแรงทำให้ร่างหนาที่มีอารมณ์โกรธอยู่ก่อนแล้ว เกิดโทสะมากขึ้นอีก

หึ!! ท่าจะจริง มีของใหม่ก็ลืมของเก่า ลืมพี่แล้วงั้นสิ ไม่มีทาง!!! งั้นวันนี้พี่จะทำให้ริทลืมพี่ไม่ลงเลยคอยดู!!!” ร่างสูงประกาศกร้าวก่อนจะกระชากร่างเล็กให้เดินตามไปอย่างแรง

พี่โน่...ปล่อยริทนะริทเจ็บ ไม่มีเสียงตอบจากอีกร่างมีแต่แรงที่เพิ่มมากขึ้นที่ข้อมือ ร่างบางรู้สึกเจ็บเหมือนกระดูกส่วนนั้นจะแตกเป็นเสี่ยงๆร่างสูงพาร่างเล็กมาจนถึงห้องพักของพวกเขาและผลักคนตัวเล็กลงบนเตียงอย่างแรงจนทำให้ร่างบางนั้นส่งเสียงร้องออกมา

โอ้ยยย ร่างหนาขึ้นคร่อมร่างบางไว้ทันทีพี่โน่ปล่อยริทนะ ปล่อยริททั้งถีบทั้งดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

หึ!!!วันนี้แหละพี่จะทำให้ริทลืมพี่ไม่ลงเลย จะได้ไม่ต้องไปยั่วผู้ชายคนไหนได้อีกเพราะถ้าริทได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนไปก็เท่านั้นสู้ว่า เป็นเมีย ยังจะดีกว่าร่างหนาไม่รอให้ร่างบางได้พูดอะไรก็ประกบปากลงไปอย่างรุนแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดออกมาจากปากร่างบางลิ้นร้อนๆเริ่มซุกไซร้ลงไปในโพรงปากของร่างบางทั้งที่อีกฝ่ายยังขัดขืนแต่จนแล้วจนรอด ร่างหนาก็น้ำลิ้นร้อนๆนั้นเข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากเล็กนั่นจนได้

อื้อ...กระดุมเสื้อของร่างบางเริ่มถูกปลดออกจนถึงสองเม็ดสุดท้ายก่อนที่ร่างหนาจะถอนจูบออกเนื่องจากกลัวว่าคนตรงหน้าจะขาดอากาศหายใจไปเสียก่อนร่างบางอาศัยจังหวะที่ร่างหนาเผลอวิ่งหนีออกมาจากการเกาะกุมนั้นแต่แล้วก็ไม่เป็นผล เนื่องจากถูกมือหนาขว้าเอวไว้ทัน

จะหนีไปไหน ริทหนีพี่ไม่พ้นหรอกร่างบางเมื่อได้ฟังคำนั้นก็หันมาด้วยใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยรอยน้ำตา และสายตาที่อ้อนวอน

ริทขอร้องพี่โน่ ปล่อยริทไปเถอะนะคำขอนั้นดูเหมือนจะไม่เป็นผลเมื่อร่างหนาปลดกระดุมสองเม็ดสุดท้ายของริทออกจนหมดและเหวี่ยงร่างเล็กไปที่เตียงอีกครั้งและขึ้นคร่อมพร้อมกับรวบแขนทั้งสองข้างของร่างบางไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว

ไม่มีทางเพราะถ้าพี่ปล่อยริทไปริทก็จะไปหามันอีกใช่ไหมล่ะไม่ใช่นะพี่โน่ มะ...ร่างหนาประกบจูบลงมาอย่างรุนแรงอีกครั้งเขาไม่อยากฟังข้อแก้ตัวของริทอีกแล้ว...อื้อๆๆเสียงประท้วงดังจากร่างบางอีกครั้งทำให้ร่างสูงต้องผละจูบออกพี่โน่ปล่อยริทนะปล่อยเสื้อผ้าและกางเกงขายาวของริทถูกปลดออกหมดแล้วจะเหลือก็แต่บ๊อกเซอร์ตัวจิ๋วที่ปกปิดส่วนนั้นไว้ดูเหมือนว่าคำขอของริทจะไม่เป็นผลเพราะร่างหนาตรงหน้าเริ่มซุกใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวและขบเม้มริมฝีปากที่ต้นคอนั่นเพื่อทำรอยแห่งความเป็นเจ้าของไว้อ๊ะ...ร่างบางเผลอครางออกมาร่างหนาตรงหน้ายิ้มย่องอย่างพอใจ ก่อนจะซุกใบหน้าลงไปที่แผงอกสีขาวปุ่มกระสันสีชมพูทั้ง2ข้างชูชันขึ้นรับกับมือสากที่กำลังเล่นกับมันอย่างสนุกมือ

ฮึก...พะ...พี่โน่...อ๊ะ...ปล่อย ระ ริทไปเถอะนะฮึกเสียงอ้อนวอนถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากร่างบางอีกครั้งแต่ก็เท่านั้นเพราะมันไม่ได้ช่วยให้ร่างหนาตรงหน้าหยุดการกระทำลงได้เลยร่างหนาเริ่มซุกไซร้ใบหน้าลงไปจาก อกขาวเป็นหน้าท้อง จากหน้าท้องลงไปถึงส่วนนั้น ที่อยู่ภายในบ๊อกเซอร์ตัวบาง ร่างหนาไม่รอช้ารีบดึงบ๊อกเซอร์ตัวนั้นลงช้าๆและก็ได้พบกับแกนกายของร่างบางที่มีขนาดกำลังพอดีมือ ร่างหนากำมันไว้แล้วรูดขึ้นลงเบาๆ อ๊ะ...พี่โน่ หยะ...หยุด อา~พอก่อน...ปละ...ปล่อยริทไป อ๊ะ เถอะ

ร่างกายริทต้องการพี่ขนาดนี้ ยังปฏิเสธพี่อีกเหรอครับ ร่างหนาเลื่อนใบหน้ามาประกบจูบอีกครั้ง ร่างบางได้แต่คิดว่า ทำไมคนที่เขารักต้องทำร้ายกันขนาดนี้ด้วย รู้ไหมว่ามันเจ็บ ทั้งกาย ทั้งใจร่างหนาถอนริมฝีปากออกพร้อมทั้งยกขาของร่างบางขึ้น ทำให้พบกับช่องทางแคบซึ่งทำให้เขารู้ว่าร่างบางตรงหน้ายังไม่เคยผ่านศึกที่ไหนมาก่อน นี่คงเป็นครั้งแรกสินะ นิ้วสากๆค่อยๆเลื่อนเข้าไปในช่องทางนั้นเพื่อเป็นการเปิดช่องทางให้สิ่งที่ใหญ่กว่าที่กำลังจะตามเข้าไป

อ๊ะ...พี่โน่ ระ...ริทเจ็บครับ ฮึกร่างบางพูดปนสะอื้นแต่ก็ไร้ซึ่งการขัดขืนเพราะรู้ว่าหากสู้ต่อไปก็คงจะไม่รอดอยู่ดีพี่จะทำให้นุ่มนวลที่สุด อย่าเกร็งนะครับคนดีร่างบางพูดและค่อยๆบรรจงสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปในช้องทางนั้นอีกจากสองนิ้วเป็นสามนิ้ว น้ำตาแห่งความเจ็บปวดและความเสียใจของร่างบางไหลอย่างไม่ขาดสายมือทั้งสองข้างที่กำกันแน่นเริ่มเปลี่ยนเป็นมาจิกผ้าปูที่นอนและหมอนที่อยู่ใกล้ๆแทนร่างหนาถอนนิ้วทั้ง3ออกแล้วนำแกนกายที่มีขนาดใหญ่กว่านิ้วเหล่านั้นหลายเท่ายัดลงไปแทน

อ๊ะ..ฮึก ฮือออ พี่โน่ พอแล้วริทเจ็บ เอามัน อ๊ะ...ออกไปนะพี่โน่ร่างบางเริ่มออกอาการดิ้นหลังจากถูกแกนกายสอดลงไปในช่องทางแคบนั้น มันเจ็บทั้งเจ็บทั้งจุกไปหมด....ร่างหนาเลื่อนมาจูบร่างบางอย่างนุ่มนวลเพื่อเป็นการปลอบประโลมว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไรนะริทพี่จะค่อยๆทำนะครับ

แต่ผม...ไม่ได้ต้องการแบบนี้!!”เสียงของร่างบางทำให้ร่างสูงที่คิดว่าจะทำแบบที่ทะนุถนอมร่างบางให้มากที่สุด เกิดโทสะขึ้นมาทันที

หึ!! ไม่ต้องการมันนักใช่ไหมได้!!”สิ้นเสียงนั้นร่างหนาก็ดันแกนกายอันใหญ่ยักษ์ของตนลงไปทางช่องทางแคบนั้นจนสุด ทำให้เรียกเสียงร้องจากร่างบางได้อย่างดีอ๊ะ...อ้ากก พะ...พี่โน่ริทเจ็บดีแล้วที่เจ็บจะได้จำแล้วไม่ทำอีกร่างสูงค่อยๆขยับสะโพกเข้าออกจากช้าๆและเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆอ๊ะ พี่โน่ อื้อ....เจ็บ ร่างบางว่าพลางหยาดน้ำใสไหลลงมาจากตาด้วยความเจ็บปวดมือทั้งสองข้างจิกผ้าปูที่นอนและหมอนไว้แน่น ปากก็กัดเม้มกันจนได้รสของคาวเลือด

 อา...ริท ร่างหนากระตุกสองสามครั้งก่อนจะปล่อยให้ของเหลวสีขาวขุ่นไหลเข้าไปในช่องทางนั้น ก่อนลงไปพรมจูบที่ริมฝีกปากบางนั้นอีกครั้งโดยที่มือก็กำแกนกายของร่างเล็กที่ในตอนนี้ได้ขยายขึ้นจนใหญ่เต็มกำมือของร่างสูงและชักขึ้นชักลงจากช้าและเร็วขึ้นเรื่อยๆ

อ๊ะ...พี่โน่ อื้มม อาในที่สุดร่างบางก็กระตุกอีกครั้งสองครั้งทำให้มีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาตรงส่วนปลายของแกนกายนั้น ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจก่อนที่จะลงไปกระซิบเรียดริมหูร่างบาง

ริทเป็นของพี่...ของพี่คนเดียว

 คำประกาศความเป็นเจ้าของจบลงก่อนที่ร่างหนาจะล้มตัวลงนอนข้างๆร่างบางแล้วดึงร่างบางเข้ามากอดก่อนจะผลอยหลับไป ไม่รู้ว่า....เพราะอะไรที่ทำให้ร่างหนาเป็นอย่างนี้เพราะโมโหหรือเพราะหึงแต่ความรักมันคือการไว้ใจไม่ใช่เหรอ เขาไม่ฟังเหตุผลกันเลยซักครั้ง เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ เจ็บ ที่เขาไม่เคยไว้ใจ..เราเลย

 

edit @ 19 Jun 2010 14:25:50 by Zt.Tarnniize