Roommate Yaoi Fiction 68 [@ DekD] NC. Ch.27 by special Writer

posted on 19 Jun 2010 14:14 by zt-tarniize

ต่อจาก > http://writer.dek-d.com/sweetiie-zatarn/writer/viewlongc.php?id=597249&chapter=35

ไม่ชอบอย่าคลุมดำ

Nook Talk

“เหอะ! ยั่วพี่คนเดียวไม่พอหรือไง!!!ถึงต้องไปทำมารยาใส่คนอื่นขนาดนั้น”

คำพูดเหล่านั้นไม่ว่ามันจะมาจากความตั้งใจหรือแค่อารมณ์ชั่ววูบแต่มันก็ทำให้ร่างเล็กตรงหน้าถึงกับต้องเถียงออกมา

“พี่โน่นั่นแหละ ว่าแต่คนอื่นเขาเคยฟังเหตุผลคนอื่นก่อนไหม” ใช่สิอะไรๆเขาก็ผิดไปหมด นั่นแหละร่างเล็กเกิดอาการน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมา

“ไม่ต้องฟังหรอกเหตุผลน่ะก็หลักฐานมันเห็นๆกันอยู่นี่ว่าริทห่วงมันขนาดไหนเบื่อพี่แล้วล่ะสิ จะหาคนใหม่ใช่ไหม”คำพูดที่ออกมาจากปากของร่างสูงทำให้ร่างบางถึงกับหมดความอดทน ทำไม? เห็นเขาเป็นตัวอะไร!! ถึงได้คิดอะไรต่ำๆแบบนี้

เพี้ยะ!!!ร่างบางฟาดฝ่ามือลงไปสั่งสอนผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของเขาอย่างแรงทำให้ร่างหนาที่มีอารมณ์โกรธอยู่ก่อนแล้ว เกิดโทสะมากขึ้นอีก

“หึ!! ท่าจะจริง มีของใหม่ก็ลืมของเก่า ลืมพี่แล้วงั้นสิ ไม่มีทาง!!! งั้นวันนี้พี่จะทำให้ริทลืมพี่ไม่ลงเลยคอยดู!!!” ร่างสูงประกาศกร้าวก่อนจะกระชากร่างเล็กให้เดินตามไปอย่างแรง

“พี่โน่...ปล่อยริทนะริทเจ็บ” ไม่มีเสียงตอบจากอีกร่างมีแต่แรงที่เพิ่มมากขึ้นที่ข้อมือ ร่างบางรู้สึกเจ็บเหมือนกระดูกส่วนนั้นจะแตกเป็นเสี่ยงๆร่างสูงพาร่างเล็กมาจนถึงห้องพักของพวกเขาและผลักคนตัวเล็กลงบนเตียงอย่างแรงจนทำให้ร่างบางนั้นส่งเสียงร้องออกมา

“โอ้ยยย” ร่างหนาขึ้นคร่อมร่างบางไว้ทันที“พี่โน่ปล่อยริทนะ ปล่อย”ริททั้งถีบทั้งดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

“หึ!!!วันนี้แหละพี่จะทำให้ริทลืมพี่ไม่ลงเลย จะได้ไม่ต้องไปยั่วผู้ชายคนไหนได้อีกเพราะถ้าริทได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนไปก็เท่านั้นสู้ว่า เป็นเมีย ยังจะดีกว่า”ร่างหนาไม่รอให้ร่างบางได้พูดอะไรก็ประกบปากลงไปอย่างรุนแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดออกมาจากปากร่างบางลิ้นร้อนๆเริ่มซุกไซร้ลงไปในโพรงปากของร่างบางทั้งที่อีกฝ่ายยังขัดขืนแต่จนแล้วจนรอด ร่างหนาก็น้ำลิ้นร้อนๆนั้นเข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากเล็กนั่นจนได้

“อื้อ...”กระดุมเสื้อของร่างบางเริ่มถูกปลดออกจนถึงสองเม็ดสุดท้ายก่อนที่ร่างหนาจะถอนจูบออกเนื่องจากกลัวว่าคนตรงหน้าจะขาดอากาศหายใจไปเสียก่อนร่างบางอาศัยจังหวะที่ร่างหนาเผลอวิ่งหนีออกมาจากการเกาะกุมนั้นแต่แล้วก็ไม่เป็นผล เนื่องจากถูกมือหนาขว้าเอวไว้ทัน

“จะหนีไปไหน ริทหนีพี่ไม่พ้นหรอก”ร่างบางเมื่อได้ฟังคำนั้นก็หันมาด้วยใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยรอยน้ำตา และสายตาที่อ้อนวอน

“ริทขอร้องพี่โน่ ปล่อยริทไปเถอะนะ”คำขอนั้นดูเหมือนจะไม่เป็นผลเมื่อร่างหนาปลดกระดุมสองเม็ดสุดท้ายของริทออกจนหมดและเหวี่ยงร่างเล็กไปที่เตียงอีกครั้งและขึ้นคร่อมพร้อมกับรวบแขนทั้งสองข้างของร่างบางไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว

“ไม่มีทางเพราะถ้าพี่ปล่อยริทไปริทก็จะไปหามันอีกใช่ไหมล่ะ”“ไม่ใช่นะพี่โน่ มะ...”ร่างหนาประกบจูบลงมาอย่างรุนแรงอีกครั้งเขาไม่อยากฟังข้อแก้ตัวของริทอีกแล้ว...“อื้อๆๆ” เสียงประท้วงดังจากร่างบางอีกครั้งทำให้ร่างสูงต้องผละจูบออก“พี่โน่ปล่อยริทนะปล่อย”เสื้อผ้าและกางเกงขายาวของริทถูกปลดออกหมดแล้วจะเหลือก็แต่บ๊อกเซอร์ตัวจิ๋วที่ปกปิดส่วนนั้นไว้ดูเหมือนว่าคำขอของริทจะไม่เป็นผลเพราะร่างหนาตรงหน้าเริ่มซุกใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวและขบเม้มริมฝีปากที่ต้นคอนั่นเพื่อทำรอยแห่งความเป็นเจ้าของไว้“อ๊ะ...”ร่างบางเผลอครางออกมาร่างหนาตรงหน้ายิ้มย่องอย่างพอใจ ก่อนจะซุกใบหน้าลงไปที่แผงอกสีขาวปุ่มกระสันสีชมพูทั้ง2ข้างชูชันขึ้นรับกับมือสากที่กำลังเล่นกับมันอย่างสนุกมือ

“ฮึก...พะ...พี่โน่...อ๊ะ...ปล่อย ระ ริทไปเถอะนะฮึก”เสียงอ้อนวอนถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากร่างบางอีกครั้งแต่ก็เท่านั้นเพราะมันไม่ได้ช่วยให้ร่างหนาตรงหน้าหยุดการกระทำลงได้เลยร่างหนาเริ่มซุกไซร้ใบหน้าลงไปจาก อกขาวเป็นหน้าท้อง จากหน้าท้องลงไปถึงส่วนนั้น ที่อยู่ภายในบ๊อกเซอร์ตัวบาง ร่างหนาไม่รอช้ารีบดึงบ๊อกเซอร์ตัวนั้นลงช้าๆและก็ได้พบกับแกนกายของร่างบางที่มีขนาดกำลังพอดีมือ ร่างหนากำมันไว้แล้วรูดขึ้นลงเบาๆ “อ๊ะ...พี่โน่ หยะ...หยุด อา~พอก่อน...ปละ...ปล่อยริทไป อ๊ะ เถอะ”

“ร่างกายริทต้องการพี่ขนาดนี้ ยังปฏิเสธพี่อีกเหรอครับ” ร่างหนาเลื่อนใบหน้ามาประกบจูบอีกครั้ง ร่างบางได้แต่คิดว่า ทำไมคนที่เขารักต้องทำร้ายกันขนาดนี้ด้วย รู้ไหมว่ามันเจ็บ ทั้งกาย ทั้งใจร่างหนาถอนริมฝีปากออกพร้อมทั้งยกขาของร่างบางขึ้น ทำให้พบกับช่องทางแคบซึ่งทำให้เขารู้ว่าร่างบางตรงหน้ายังไม่เคยผ่านศึกที่ไหนมาก่อน นี่คงเป็นครั้งแรกสินะ นิ้วสากๆค่อยๆเลื่อนเข้าไปในช่องทางนั้นเพื่อเป็นการเปิดช่องทางให้สิ่งที่ใหญ่กว่าที่กำลังจะตามเข้าไป

“อ๊ะ...พี่โน่ ระ...ริทเจ็บครับ ฮึก”ร่างบางพูดปนสะอื้นแต่ก็ไร้ซึ่งการขัดขืนเพราะรู้ว่าหากสู้ต่อไปก็คงจะไม่รอดอยู่ดี“พี่จะทำให้นุ่มนวลที่สุด อย่าเกร็งนะครับคนดี”ร่างบางพูดและค่อยๆบรรจงสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปในช้องทางนั้นอีกจากสองนิ้วเป็นสามนิ้ว น้ำตาแห่งความเจ็บปวดและความเสียใจของร่างบางไหลอย่างไม่ขาดสายมือทั้งสองข้างที่กำกันแน่นเริ่มเปลี่ยนเป็นมาจิกผ้าปูที่นอนและหมอนที่อยู่ใกล้ๆแทนร่างหนาถอนนิ้วทั้ง3ออกแล้วนำแกนกายที่มีขนาดใหญ่กว่านิ้วเหล่านั้นหลายเท่ายัดลงไปแทน

“อ๊ะ..ฮึก ฮือออ พี่โน่ พอแล้วริทเจ็บ เอามัน อ๊ะ...ออกไปนะพี่โน่”ร่างบางเริ่มออกอาการดิ้นหลังจากถูกแกนกายสอดลงไปในช่องทางแคบนั้น มันเจ็บทั้งเจ็บทั้งจุกไปหมด....ร่างหนาเลื่อนมาจูบร่างบางอย่างนุ่มนวลเพื่อเป็นการปลอบประโลมว่าไม่เป็นไร“ไม่เป็นไรนะริทพี่จะค่อยๆทำนะครับ”

“แต่ผม...ไม่ได้ต้องการแบบนี้!!”เสียงของร่างบางทำให้ร่างสูงที่คิดว่าจะทำแบบที่ทะนุถนอมร่างบางให้มากที่สุด เกิดโทสะขึ้นมาทันที

“หึ!! ไม่ต้องการมันนักใช่ไหมได้!!”สิ้นเสียงนั้นร่างหนาก็ดันแกนกายอันใหญ่ยักษ์ของตนลงไปทางช่องทางแคบนั้นจนสุด ทำให้เรียกเสียงร้องจากร่างบางได้อย่างดี“อ๊ะ...อ้ากก พะ...พี่โน่ริทเจ็บ” “ดีแล้วที่เจ็บจะได้จำแล้วไม่ทำอีก”ร่างสูงค่อยๆขยับสะโพกเข้าออกจากช้าๆและเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ“อ๊ะ พี่โน่ อื้อ....เจ็บ” ร่างบางว่าพลางหยาดน้ำใสไหลลงมาจากตาด้วยความเจ็บปวดมือทั้งสองข้างจิกผ้าปูที่นอนและหมอนไว้แน่น ปากก็กัดเม้มกันจนได้รสของคาวเลือด

“อา...ริท” ร่างหนากระตุกสองสามครั้งก่อนจะปล่อยให้ของเหลวสีขาวขุ่นไหลเข้าไปในช่องทางนั้น ก่อนลงไปพรมจูบที่ริมฝีกปากบางนั้นอีกครั้งโดยที่มือก็กำแกนกายของร่างเล็กที่ในตอนนี้ได้ขยายขึ้นจนใหญ่เต็มกำมือของร่างสูงและชักขึ้นชักลงจากช้าและเร็วขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊ะ...พี่โน่ อื้มม อา”ในที่สุดร่างบางก็กระตุกอีกครั้งสองครั้งทำให้มีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาตรงส่วนปลายของแกนกายนั้น ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจก่อนที่จะลงไปกระซิบเรียดริมหูร่างบาง

“ริทเป็นของพี่...ของพี่คนเดียว”

คำประกาศความเป็นเจ้าของจบลงก่อนที่ร่างหนาจะล้มตัวลงนอนข้างๆร่างบางแล้วดึงร่างบางเข้ามากอดก่อนจะผลอยหลับไป ไม่รู้ว่า....เพราะอะไรที่ทำให้ร่างหนาเป็นอย่างนี้เพราะโมโหหรือเพราะหึงแต่ความรักมันคือการไว้ใจไม่ใช่เหรอ เขาไม่ฟังเหตุผลกันเลยซักครั้ง เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ เจ็บ ที่เขาไม่เคยไว้ใจ..เราเลย

edit @ 19 Jun 2010 14:25:50 by Zt.Tarnniize

15 Comments